Notities van de winterreset
Door Charlotte Schoeters · · 5 min leestijd
Maart in Essaouira: overdag warm genoeg om in T-shirt yoga te doen op het dak, 's nachts fris genoeg om onder een deken te slapen, en de hele week winderig genoeg om alles weg te blazen wat je meebracht. Hieronder de notities die ik op de laatste ochtend schreef.
Maart is de reden waarom we voor maart kozen. Tegen de middag is de zon warm genoeg om in T-shirt op het dak te zitten, en dat echt te menen. Het toeristenseizoen is nog niet begonnen, dus de medina is rustig en de straten zijn van de mensen die er wonen. Dat is de versie van Essaouira die het waard is om te kennen. En de wind doet nog volop zijn ding.
Ik kom al drie jaar op rij in deze periode terug. Niet voor een retreat, gewoon om er te zijn. Hieronder de notities die ik schreef op de laatste ochtend, voor ik terugvloog naar Antwerpen.
Aankomst
Ik vloog naar Marrakech en nam meteen een taxi naar Essaouira, ongeveer tweeënhalf uur door de vlakte, met een licht dat verandert naarmate je de kust nadert. Ik kwam laat aan. Er stond een pot harira op het vuur. Ik at alleen in de keuken om middernacht, de riad helemaal stil om me heen. Slapen ging snel en vanzelf, dat is wat deze plek doet.
Over de wind
De alizé waait bijna het hele jaar vanuit het noorden over de Atlantische Oceaan, maar in maart heeft hij iets bijzonders: sterk en constant, met net genoeg zout en koude lucht om je wakker te houden. Overdag maakt de zon het ruimschoots goed. Je doet yoga op het dak in de warmte, de wind trekt aan je kleren, de oceaan zichtbaar tussen de daken. 's Avonds, als de zon zakt, trek je een laagje aan en ben je blij dat je er een meebracht.
De nachten zijn koel, echt koel, niet gewoon iets minder warm. Je slaapt onder een echte deken. Dat blijkt precies de juiste omstandigheid om goed te slapen, en dat kan je thuis niet altijd zo regelen.
De practice
We deden yoga op het dak achter een windscherm van oude Berberdekens. Tegen het einde van de week lag er zand in het tapijt. Met z'n drieën: twee docenten, een kleine groep. Geen vast schema, behalve de ochtendles en de maaltijden. De rest improviseerden we.
Yoga buiten het seizoen voelt anders dan retreatyoga. Er zijn geen gasten om ruimte voor te houden, geen vooraf geplande reeks. De practice volgt de dag in plaats van ze te sturen. We begonnen later, als de zon het terras bereikte. We bleven langer in voorwaartse buigingen dan een lesrooster zou toelaten. Op een ochtend deden we twee uur yoga zonder het te plannen.
Wat er veranderde
Minder dan ik verwachtte. Meer dan ik kan benoemen. Na een week dagelijkse yoga zonder vast schema herinnert het lichaam zich de mat anders: het komt sneller aan en zakt dieper. Het hoofd doet iets gelijkaardigs. Het lawaai van het gewone leven heeft langer nodig om terug te komen, en als het terugkomt, klinkt het net iets anders: minder dringend, meer vrijblijvend.
Over thuiskomen
Ik landde in Brussel met een volle inbox, een gesprongen leiding in de keuken en vier voicemails van mijn moeder. De leiding was binnen het uur hersteld. De inbox kostte vier dagen. Mijn moeder en ik belden heel lang, wat we al maanden niet meer echt gedaan hadden.
Ook daarvoor dient een week weg.
Maart is een van de beste maanden om Essaouira te bezoeken: warme dagen, rustige straten, goedkopere vluchten. Denk je aan een private retreat of een retreat op maat buiten het hoogseizoen? Neem contact op: charlotte@yogavibe.eu.